nco717-1
bandNCO

คำกล่าวแสดงความสำนึกในพระคุณ

กราบเรียน ท่านผู้บัญชาการโรงเรียนทหารม้า, ผู้บังคับบัญชา, ครูอาจารย์ ทุกท่าน กระผม........................

นักเรียนนายสิบ ปีที่ ๒ รุ่นที่ ๗

พวกกระผมมีความรู้สึกซาบซึ้งและประทับใจยิ่ง นับตั้งแต่พวกกระผมได้เหยียบย่างเข้าสู่บ้านของทหารม้า จังหวัดสระบุรี ซึ่งเป็นสถานที่อันทรงเกียรติ และมีผู้บังคับบัญชาผู้ใหญ่ ตลอดจนครูบาอาจารย์ ได้ให้คำแนะนำ อบรมสั่งสอนแก่พวกกระผมเป็นอย่างดียิ่ง ความรู้ทุกด้านได้ทยอยรับอยู่ตลอดเวลาโดยมิหยุดยั้ง นับว่าเป็นประโยชน์แก่พวกกระผมอย่างยิ่ง เพราะอันวิชาความรู้นั้นเรียนไม่มีวันสิ้นสุด

พวกกระผมจะได้นำความรู้ไปใช้ในทางที่ถูกที่ควรต่อไป นับว่าผู้บังคับบัญชา ผู้ใหญ่ ตลอดจนครูอาจารย์ เป็นผู้มีพระคุณต่อพวกกระผมเป็นอย่างมาก จึงมิอาจลืมพระคุณท่านได้ ด้วยพระคุณนานาประการนี้ ทำให้พวกกระผมสามารถสำเร็จการศึกษาได้ด้วยดี และปลอดภัยโดยทั่วหน้ากัน แม้ว่าจะจากที่นี้ไปแล้วก็ตาม ก็ยังคงระลึกถึงอยู่มิรู้ลืม

สิ่งใดอันเป็นประโยชน์แก่ประเทศชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ และราชบัลลังก์แล้ว พวกกระผมพร้อมที่จะทำทุกวิถีทางเพื่อให้ดำรงอยู่ตลอดกาล

ในโอกาสนี้ พวกกระผมขออาราธนา คุณพระศรีรัตนตรัย และสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในสากลโลก จงช่วยปกป้องคุ้มครองให้ผู้บังคับบัญชา ผู้ใหญ่ ตลอดจนครูอาจารย์ทุกท่าน และครอบครัว จงประสบแต่ความสุข ความเจริญ ก้าวหน้าทั้งในหน้าที่การงานยิ่ง ๆ ขึ้นไป พร้อมทั้งขอเจริญด้วยลาภ ยศ สรรเสริญ จะนึกคิดสิ่งใดขอให้สมความปรารถนาทุกประการเทอญ

ขอแสดงความน้อมเคารพอย่างสูง

นักเรียนนายสิบ ปีที่ ๒ รุ่นที่ ๗

" คนรักชาติจำเป็นต้องเสียสละเสรีภาพและประโยชน์ส่วนตัวหมู่คณะเพื่อส่วนรวม "

น้อมรำลึก

แด่พระคุณ ของคุณครู อาจารย์ จาก นนส. รุ่น ๗/๑๘

ในนามของ นนส. รุ่น ๗/๑๘ เหล่า ม. ขอสักการะคุณครู - อาจารย์ ทุกแผนก ตลอดจนผู้บังคับบัญชาที่ให้ความสว่าง แก่พวกกระผมทุกทั่วหน้า ถึงแม้นจะลำบากเพียงใดท่านก็ไม่ยอมย่อท้อ อาจารย์แต่ละคนพยายามขวนขวาย ยัดเยียดความรู้ให้แก่ศิษย์ แต่ละคนจนเต็มเปี่ยมเพื่อจะนำไปถ่ายทอดให้ผู้อื่นต่อไป ฉะนั้น พวกกระผม นนส. รุ่น ๗/๑๘ ขอขอบพระคุณท่าน ครู อาจารย์ ไว้กับหนังสือเล่มนี้ เพื่อเป็นอนุสรณ์แด่พวกกระผม และเพื่อเป็นที่ระลึกของรุ่นในวันแยกหน่วย ศิษย์รุ่น ๗ ขอกราบลาท่านอาจารย์ และผู้บังคับบัญชาทุกคน เพื่อปฎิบัติหน้าที่อย่างสมเกียรติของท่าน พวกกระผมขอฝากกลอน เพื่อเป็นอนุสรณ์ในการที่ระลึกถึง พระคุณด้วยใจจริง ดังนี้

แด่พระคุณครู อาจารย์
ด้วยพระคุณ ของครู ผู้ประเสริฐ ศิษย์ขอเทิด น้ำใจ มีใครเหมือน
แม้พวกเรา ชั่วช้า หาฟังเตือน
ก็ไม่เลือน เบื่อละ ผละจากเรา
ท่านสอนเรา เข้าซึ่ง ถึงชิวิต รู้ถูกผิด ช่วยตน พ้นความเขลา
โลกข้างหน้า กว้างใหญ่ อยู่ใจเบา
หลงมัวเมา จะระวัง หยั่งกมล
คราวหน้าเศร้า ครูอำนวย ช่วยทุกอย่าง รู้ทิศทาง เดินไป ไม่สับสน
ท่านสอนเรา ให้สู้ รู้ทุกข์ทน
ตนของตน จงรักษา พ้นราคี
บทเรียนแรก แห่งชีวิต ที่ศิษย์ได้ ส่องแสงไกล ดุจโคมทอง ผ่องรังสี
จูงเราเดิน ไปจน พ้นราคี
ปลอบชีวี ทุกข์สู้ทน ดั้นด้นไป
สิ่งใดหนอ ศิษย์อยากตอบ มอบให้บ้าง ทุกทุกอย่าง เหมือนจันทร์ อันผ่องใส
ด้วยพระคุณ อุ่นอาบ ซาบหทัย
แม้ดวงใจ ศิษย์มอบไว้ ให้คุณครู.